นานๆทีจะได้งัดเอาชื่อไดฯแบบนี้มาใช้กระแดะๆกะเค้าบ้าง อิอิอิอิอิ

สาเหตุก็คงต้องย้อนไปไกลถึงชาติที่แล้ว จากเดิมที่เบี้ยวนัดสาวๆไปช้อปปิ้ง

จนเป็นนิสัย ตามแบบฉบับกรุ๊ปเลือดบี (ชอบนอนเล่นกะหมา กะแมวอยู่บ้าน)

เลยทำให้ชาวบ้านเค้าเอือมระอาในนิสัยจนเลิกชวนไปเอง ประมาณว่า

"จะมาแล้วก็มาเลย ไม่ต้องนัด " อิอิอิอิอิ ที่ผ่านๆมาก็มีรับพรีแฟชั่นไปบ้าง

แต่จนแล้วจนรอดก็ขายมากกว่าซื้อ พลันทำให้ตู้เสื้อผ้าที่บ้านเริ่มร่อยหรอเข้าไปทุกที

กว่าจะรู้ตัว เปิดตู้เสื้อมาแล้วก็พบว่า "ไม่มีไรให้(อยาก)ใส่เลยวะ"

อยากไปเดินหากางเกงลายสก๊อตมาหลายทีแล้ว แต่มิเคยหาเวลาไปได้สักที

อาทิตย์ก่อนเลยลากแม่ออกไปเดินโลตัสแถวบ้าน (ความหวังลิบลี่ แต่ก็ลองเสี่ยงดู)

ได้มาตัวนึงจริงๆ (หายากมาก มีอยู่ตัวเดียวแบบที่ชอบอีก) เลยซื้อมาแบบสิ้นคิด

ลองแล้วปรากฎว่าคับไป ไม่ปลื้มม (แต่ซื้อมาแล้วจะให้ทำไง) เลยต้องยอม

เมื่อวันศุกร์สาวๆนัดไปกินข้าว แล้วก็เม้ากันว่าจะไปแพลตตินั่ม เราก็เลยจัดไป

แม้ว่าจะมีสอน และวันรุ่งขึ้นก็คือวันนี้ต้องไปเรียนแจปแต่เช้าตรู่ แต่ก็ยังสามารถ

วันศุกร์ฝนตกหนักมาก กว่าจะถึงบ้านห้าทุ่มงะคิดดู ก็เจอเจ๊สวดไปดอกหนึ่ง

แต่ไม่เข็ด วันรุ่งขึ้นไปอีก (บอกแคนเซิลงานสอนทั้งหมดเพื่อไปช้อปปิ้ง)

บ้าไปแล้วเหรอ ฮ่าฮ่าฮ่า เริ่มประเดิมจากสยาม แล้วอิชั้นก็หมดค่าเสียหายไปดังนี้

1. แผ่นรองเม้าและที่วางข้อมือลายซินามอนสีฟ้า (กัวข้อมือเสื่อมคะ ) กระแดะได้อีก

2. ดินสอกดลายการ์ตูน

3. เดรสชมพูผ้าต่อเหมือนขี้ริ้วที่ตอนนี้กำลังฮิต แอนด์ ฮิต

4. เสื้อชมพูหลอกๆสองตัวสีขาว ที่ฮิตเหมือนข้างบน

    (อันนี้เจอแม่ค้าสยามวางยา ตอนแรกถามเล่นๆว่าเท่าไหร่ บอกสามร้อยเก้าสิบ

     แต่ยอมขายให้ในราคาสามร้อย พอเราจะเดินหนี บอกว่าลองต่อมาเลยน้องไม่เป็นไร

     ถ้าขายได้จะขาย เราก็คิด มันจะมาไม้ไหนวะเนี่ย เลยลองต่อขำๆ สองร้อยสามสิบ

     เจ๊บอกว่าไม่ได้หรอก สองห้าละกัน เราก็บอกงั้นไม่เอา คือจริงๆไม่ได้อยากได้

     ขนาดนั้น แต่คิดว่า อือ น่ารักดี พอจะเดินหนีอีกที บอกว่า โอเคๆ แต่ห้ามบอกใครนะ

     อารมณ์เหมือนไปเดินตลาดกวางเจาแล้วโดนหลอกเลยวะ)

5. ตุ้มหูสองคู่ ลายเก้าอี้สีขาว และลายชุดชั้นในอย่างละข้าง น่าร้ากกกก

6. กระเป๋าสีดำใส่หนังสือหนึ่งใบ

7. รองเท้าส้นสูงสีครีมหนึ่งคู่

8. เสื้อยืดสีขาวแขนตุ๊กตาไว้ใส่ข้างในเวลาใส่สายเดี่ยว

(เอ่อ นี่ยังไม่ได้ไปแพลตตินั่มเลยนะเจ๊ ก็เล่นช้อปกระหน่ำขนาดนี้แล้ว)

กว่าจะได้ไปแพลตตินั่ม เราก็หิ้วของกระพรุงกระพังเต็มมือ แต่มิวายไปถึงแล้วก็บ่ยัน

คว้าเสื้อคอระบายสีชมพู (ทำไมมันมีแต่สีชมพูวะ) สีเหลือง กางเกงสีดำ สีขาว

กว่าจะช้อปเสร็จที่แพลตตินั่มก็ปาไปเกือบหกโมงครึ่ง ไอ้จิตก็ถามว่า ยังอยากได้

กางเกงลายสก๊อตไหม ถ้าอยากก็จัดไป อนุเสาวรีย์ ตอนแรกก็ลังเลเพราะเกรงใจ

มนัสวีซังที่ต้องแบกของเดินไกลๆ ดูเจ๊จะไร้อารมณ์ช้อปปิ้งไป แต่เมื่อเจ๊ไฟเขียวแล้ว

เราก็เออๆไปดิๆ ) (ช้อปเหมือนคนเสียสติ) สาวๆงงว่าอิชั้นไปอดยากมาจากไหนมิทราบ

วันนี้ถึงได้กระตือรือร้นขนาดนี้  ไปถึงอนุเสาวรีย์ก็ชักภาพวิวสวยๆก่อนสองสามใบ

แล้วก็สอยเสื้อสีฟ้า กระโปรงลายสก๊อตมาอีกอย่างละตัว กว่าจะได้เวลากลับบ้าน

ราวๆสองทุ่มกว่าๆ ขาแทบหัก

 ถ่ายกะจิตบนบีทีเอสส ช่างกล้า

  เสื้อที่ถูกแม่ค้าวางยา

ถ่ายรูปไปได้ครึ่งนึงแล้วต้องยอมถอดใจ เพราะมันเยอะเกินจริงๆ ขี้เกียจชะมัด