นาฬิกาที่หยุดเดิน และ"เวลา" ที่ยังคงเดินต่อไป

 หนังสือของคนเขียนสุดโปรด

  มันเยี่ยมจิงๆเลยค้าบบบบบ

วันอาทิตย์มาบรรจบครบอีกหน ช่วงเวลาผ่านไปช่างไวซะจริงเชียว ยิ่งตอนงานยุ่งๆ

เวลาก็ยิ่งผ่านไปเร็ว แต่ก็รู้สึกเอนจอยดี หากไม่ได้ทำผิดพลาดโง่ๆซ้ำๆซากๆจนอับอาย

ความรู้สึกเล่นตลกกับความจริง การเดินทางของเวลาย่ำในจังหวะเดิมๆ กลายเป็น

ความรู้สึก อารมณ์ ที่ไปกำหนดจังหวะช้าเร็วให้มันซะนี่

ที่ทำงานตอนนี้ก็ราบรื่นดี นายก็ยังใจดีมากอยู่เช่นเดิม แก้ภาษาญี่ปุ่นปัญญาอ่อน

ให้เราทุกวัน และ ทุกครั้งที่มีโอกาส พร้อมให้พูดใหม่อย่างถูกต้อง (เหมือนกลับไป

เป็นเด็กอนุบาลอีกครั้ง) ฮาดี ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา เราก็ทำแกแสบไปหลายที

ทั้งลืมสั่งดอกไม้ไปงานเซเรมอนี่ และลืมบอกสนามกอล์ฟที่ถูกต้อง ทำให้ไปผิดที่

ไปสาย แกก็คงนอยๆเรา แต่ก็ไม่เคยพูดไรตรงๆ (ไปเล่าให้คนอื่นฟังลับหลังแทน)

ฮ่วยยย

สำหรับเราตอนนี้ "งาน" กลายเป็นสัดส่วนที่สำคัญในชีวิตไปซะแระ ไม่ว่าจะกิน

หรือนอน ในสมองก็คิดแต่เรื่องงานๆ ว่างๆก็ยังสามารถนึกว่า "อืม ตอนนี้นาย

น่าจะกำลังตีกอล์ฟกับคุณ จุดๆ ที่สนามนั้นๆ นี่ๆ บ่ายๆแกคงไปรับสนามบินรับนายจุดๆ"

เวลานอน ก็ยังฝันอีกว่าแกเดินมาที่โต๊ะบอกว่า เธอทำตารางฉันหล่นหายไปหนึ่งวัน

ยังกะคนเป็นโรคประสาท แต่ถามว่าเอนจอยไหม ก็ดีนะ ท้าทายดี พักนี้ต้องรับสาย

ญี่ปุ่นค่อนข้างเยอะทีเดียว สื่อสารกันแบบมึนงง ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดภาษาอังกฤษ

ญี่ปุ่น หรือ ไทย เราก็ฟังไม่ค่อยออก เค้าว่าสำเนียงคนอินเดียฟังยาก แต่ขอบอกว่า

ญี่ปุ่นยากกว่าสิบเท่า

ที่บ้านตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีเวลาไรให้มาก อาทิตย์ที่แล้วพาแม่ไปช้อปปิ้ง เจ๊แกก็ขน

กางเกงกลับมาสี่ตัว สี่สี (คุณลูกชิดซ้าย) และซื้อกางเกงให้พ่ออีกสองตัว

ซื้อทุกอย่างที่เจ๊อยากได้นั่นแหละ เราสรรหาจัดให้ทุกอย่าง ก็ยังรักใคร่ปรองดอง

กันดี ว่างๆแม่ก็มานั่งคุย แต่กะพ่อนี่ห่างเหินมาก ฮ่าฮ่า เฮียแกก็ไม่

น้อยใจ สอบถามชีวิตเราจากแม่อีกที

การเงิน ตั้งแต่จำความได้ เราไม่สามารถระบุได้ว่าตัวเองมีเงินติดในกระเป๋าเท่าไหร่

ใช้วันละเท่าไหร่ หรือเก็บเท่าไหร่ เพราะเราเป็นคนไม่ค่อยซื้อ (คือนานๆซื้อที

แต่ครั้งละมากๆ หึหึหึ) จึงค่อนข้างมั่นใจว่าจะไม่เป็นหนี้บัตรเครดิตอะไรทั้งนั้น

ความรัก

" อาทิตย์หนึ่งที่ผ่านมาพี่อยากโทรหา แต่ไม่กล้าโทรไป กัวถูกผลักไสออกมา"

" แล้วทำไมตอนนี้ถึงกล้าละ "

" ทำใจได้แล้ว อยากให้เป็นไรก็เอาเหอะ"

" ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า "

เลยไม่รู้จะพูดยังไงดี -*-

วันนี้ตอนเย็นทำอาหารกินเอง (ภูมิใจน่าดู) เมนูคือต้มมะระกระดูกหมู และแซลมอนทอดเกลือ

(แต่ตอนทอดลืมใส่เกลือ)  ทอดออกมาเสร็จ หน้าตาไม่สามารถระบุสายพันธุ์ดั้งเดิมได้

เละเป็นจุน ไม่เป็นผู้เป็นปลา กะเค้าเลย แต่ก็กิน ทอดได้ก็เก่งมากแล้วอ่ะนะ

ช่วงนี้พยายามกินให้มากขึ้น จะกู้น้ำหนักสองโลคืนมาให้ได้ (เพราะฟันนคุดซี่เดียวแท้ๆเชียว)