หน้าห้องนาย ซอย 1

ถนน สายตรง ไม่ต้องเลี้ยว

อำเภอ บริษัทรถสิบล้อ

จังหวัด รถสิบล้อ

รหัสไปรษณีย์  5555

วันที่ 24 กรกฎาคม 2008 

เรียนท่านผู้อ่านคอลัมภ์ เลขาฯจอมแสบ ทุกท่านที่เคารพ

พอขึ้นต้นมาแบบนี้ เลยไม่รู้จะไปยังไงต่อดี ไม่ได้อัพไดฯมาตั้งหลายวันเนอะ ที่ขีดๆไปเมื่อวาน

ก็แค่ 2-3 ประโยค เกี่ยวกับเรื่องแมงมุมขยุ้มหัวใจ กร๊ากก มุขเสี่ยวเกินคาด เมื่อวานเราก็ทำไม่ดี

กับคนๆหนึ่งไปอีกแล้ว พยายามหาเรื่องวีนใส่ ทั้งๆที่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ทำอะไรให้ มีแต่เรานี่แหละ

ที่จะไปโวยวายใส่เค้า  ไม่อยากให้ต้องมาทนกะอารมณ์แปรปรวนและนิสัยแปลกประหลาดๆ

ของเราอีก สุดท้ายเราเลยปิดประเด็น  ปิดคอร์ส " I'm sorry for always make you

down, you'd better just leave me"  แลกคืนมากับอิสรภาพของคนเห็นแก่ตัวคนหนึ่ง

กับความรู้สึกดีๆ และความหวังดีของใครอีกคน เฮ้ออออ

อาการปวดฟันคุดก็ยังมิได้ห่างหาย ยังคงวนเวียนอยู่ให้หงุดหงิดใจเนืองๆ ตอนนี้เริ่มหลอน

กัวว่าหมอจะผ่าฟันไม่สะอาด ติดเชื้อ ต้องผ่าใหม่ กัวๆๆๆๆๆๆๆๆ (ไม่มีไรน่ากัวเท่าใจเราเองเนอะ)

เมื่อวานก่อนกลับบ้าน หลังจากหงุดหงิดอารมณ์เสียกะเรื่องข้างบนแล้ว เราก็คิดถึงหนังสือ

เล่มหนึ่งที่วางอยู่หัวเตียง เรื่อง "เรื่องเล่า 5 มุมฉาก" ของปราบดา หยุ่น (หากเขียนชื่อเรื่อง

ผิดก็ขออภัยนะฮับ)  แค่คิดว่าจะได้นอนอ่านหนังสือที่อยากอ่านสบายใจเฉิบ ก็เหมือนมี

ดอกไม้เบ่งบานในหัวใจบอกไม่ถูก (บ้าไปแล้ว) การได้เสพตัวหนังสือดีๆ ทำให้หัวใจสดชื่น

ได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ ...

ช่วงนี้งานก็ยุ่งๆกับการวางแผนตารางชีวิตของนาย  จะมีหัวหน้าแผนกของแต่ละฝ่ายโทรมานัด

เวลาคุยกะนายโปรเจคต่างๆ ไม่รวมถึงประชุม ต้อนรับแขก งานสังสรรค์ และเอกสารที่ต้องเซ็น

ที่ชาวบ้านมา ฝากๆไว้ แล้วให้เราอธิบายให้นายฟังว่ามันคือเอกสารไร แค่นี้ชีวิตประจำวันก็

หมดๆไปแล้ว ซึ่งบางทีเราก็จะเจียดเวลาไปช่วยพี่ที่อยู่ในทีมเดียวกันทำงานด้วยบางครั้ง

และมีงานเอกสารแปลอีกที่เข้ามาอยู่เรื่อยๆ (ปัจจุบันนี้ เราได้กลายเป็นดิกชันนารีเคลื่อนที่

ของแผนกจีเอเป็นที่เรียบร้อยแม้จะไม่ทางการ) ไม่อยากจะเชื่อ คนที่พิมพ์ผิด และสะกด

ผิดเป็นชีวิตจิตใจเช่นเรา พี่ๆในแผนกยังไว้วางใจให้แปลโน้นนี่อีก taking high risk

โดยไม่รู้ตัวกันเลยมั้งเนี่ย หึหึหึ

เมื่อวานก็เช่นกัน อยู่ช่วยเตรียมเอกสารประชุมบอร์ดวันนี้ แวะไปนั่งกอดโต๊ะเก่าให้หาย

หายคิดถึงด้วย พี่ทีมเดียวกันก็ฮากระจาย ว่าเราโอเว่อร์ได้ตลกมาก

เย็นๆ ถึงบ้าน ก็พบอาหารวางเต็มโต๊ะ หลังจากผ่าฟันคุดมา

เราก็พบว่าตัวเองกินช้าลงไปสามเท่า ซึ่งเป็นอะไรที่น่าทรมานใจสำหรับ

คนที่ปกติใช้เวลาในการจ้วง 5 นาที มาเป็น 30 นาที

แต่ทำไงได้ แค่นี้ก็ทรุดโทรมเกินทนแระ

เมื่อคืนก่อนนอนก็นั่งเม้ากะจิต และเปิดชื่นชมเว็บชมพูอีกแระ (ปานว่าได้ช้อปปิ้งซะหน่อยก็ดี)

ดูเว็บจีบันแต่งหน้า แล้วก็นั่งทำตาเป็นประกายเลื่อมใสสาวๆที่แต่งหน้าฝีมือเทพได้ขนาดนั้น

ซึ่งให้ตายชาตินี้เราก็คงทำไม่สวยแบบนั้น เวลาได้ดูอะไรสวยๆงามๆแล้วก็มักจะอารมณ์ดี

เป็นพิเศษ ก่อนนอนเลยอ่านหนังสือที่ว่านั่นจนจบไปเรื่องหนึ่ง ... ยิ่งอ่าน ยิ่งปลื้ม

วันนี้ตารางนายแน่นเอี๊ยดเลยแหะ ไหนจะต้องเซ็นเอกสารอีก 3 ตั้ง น่าสงสารเจงๆ

จะบอกว่า " taihen dattara..gan batte ku da sai "

(เข้าใจว่าลำบากมาก แต่พยายามเข้านะ) ก็ดูกระไรอยู่ จะโดนถีบรึป่าวก็ไม่รู้

เอาละ หมดเวลาเม้าแล้ว นายกำลังเดินดุ่มๆออกมาจากห้องประชุม

แว้บบบ

ด้วยรักและปลาทู